خانه » کوهنوردی » قله های ایران » قله دونا و آویر

قله دونا و آویر

0
262
آنچه می خوانید! ...

    قله‌های دونا و آویر دو قله نزدیک به هم در خط‌الرأس اصلی البرز مرکزی هستند که به‌خاطر ارتفاع و موقعیت جغرافیایی‌شان به مقاصد محبوب کوهنوردی تبدیل شده‌اند. در اینجا به بررسی ویژگی‌های این قله‌ها و مسیر صعود پرداخته می‌شود:

    قله دونا: با ارتفاع 3610 متر از سطح دریا، قله دونا یکی از قله‌های برجسته در این منطقه است. این قله به‌خاطر ارتفاع بالا و موقعیتش، مناظری وسیع و دیدنی از منطقه البرز را به نمایش می‌گذارد.

    قله آویر: قله آویر با ارتفاع تقریبی 3550 متر، قله‌ای نزدیک به قله دونا است و در امتداد همان خط‌الرأس قرار دارد. ارتفاع کمتر از قله دونا، این قله را به یک نقطه تکمیلی برای صعود به قله دونا تبدیل می‌کند.

    قله‌های دونا و آویر در استان البرز و در نزدیکی جاده چالوس واقع شده‌اند. این قله‌ها در شمال غربی تهران و در دامنه‌های جنوبی رشته‌کوه‌های البرز قرار دارند. برای دسترسی به این قله‌ها، معمولاً از روستای وارنگه رود در مسیر جاده چالوس استفاده می‌شود. موقعیت جغرافیایی این قله‌ها باعث می‌شود که کوهنوردان بتوانند از آن‌ها به‌عنوان نقطه‌ای برای مشاهده مناظر وسیع و زیبای البرز و دره‌های اطراف استفاده کنند.

    نام قله دونا – آویر
    نوع فعالیت کوه‌نوردی
    استان البرز، تهران
    میزان سختی ساده
    مسافت 14.9 کیلومتر
    برنامه 1 روزه
    مناطق کرج – جاده چالوس – روستای وارنگه رود
    بهترین زمان برای این منطقه بهار – تابستان – پاییز
    ضریب خطر منطقه کاملاً بی‌خطر
    مدت زمان 10 ساعت
    بیشترین ارتفاع 3610 متر

    گزارش صعود به قله‌های دونا و آویر

    مسیر و شروع برنامه: ساعت 6 بامداد، به‌همراه همنوردان عزیزم، آقایان احسان مینایی، رامین شریاندوست، و سیاوش شهیدیزدیم، از روستای وارنگه رود حرکت کردیم. مسیر را تا انتهای جاده خاکی ادامه دادیم و ماشین را در کنار باغ ویلایی زیبا و بزرگ با درختان رفیع پارک کردیم.

    شروع صعود: پس از پارک کردن ماشین، از مسیر پاکوب مشخص که به سمت قله‌های کمان کوه، یخچال، و سرماهو می‌رفت، به سمت قله‌ها حرکت کردیم. بلافاصله پس از عبور از پل فلزی روی رودخانه، مسیر یال فرعی (سمت چپ) را در پیش گرفتیم. این یال، با شیب بسیار تند و فاقد پاکوب مشخص، نیازمند دقت و توجه بیشتری بود.

    صعود به قله آویر: در ادامه مسیر، به گردنه‌ای رسیدیم و روی یال اصلی سوار شدیم. با عبور از این یال، به قله آویر با ارتفاع 3553 متر رسیدیم. پس از حدود 40 دقیقه دیگر، در ساعت 12 به قله زیبای دونا با ارتفاع 3610 متر رسیدیم.

    استراحت و نظاره مناظر: در قله دونا، نزدیک به یک ساعت به استراحت پرداختیم و از مناظر خیره‌کننده و دره‌های پر شده از ابر لذت بردیم. این مناظر زیبا و منحصر به فرد، تجربه‌ای دلپذیر از صعود به قله‌ها را برای ما به ارمغان آورد.

    بازگشت و مسیر جدید: برای بازگشت، با توجه به تصاویر ماهواره‌ای و پیش‌زمینه‌ای که برای مسیر جدید طراحی کرده بودیم، مسیر دیگری را در پیش گرفتیم. این مسیر به‌گونه‌ای انتخاب شد که جاذبه‌های بیشتری داشته و کوتاه‌تر از مسیر صعود باشد. ساعت 16:45، پس از برنامه‌ای دلچسب، به محل پارک خودروها برگشتیم.

    مسیرهای اصلی صعود به قله دونا

    1. مسیر شمالی قله (مسیر عمومی):
      • شرح مسیر: این مسیر از روستای دونا آغاز می‌شود و از طریق یال شرقی یا غربی به قله دونا می‌رسد.
      • یال شرقی: این یال به‌طور مستقیم تا خود قله امتداد می‌یابد و به‌عنوان مسیر اصلی و عمومی برای صعود به قله دونا شناخته می‌شود.
      • یال غربی: از طریق یال غربی، ابتدا به قله فرعی آویر صعود می‌شود و سپس از آنجا به قله دونا ادامه پیدا می‌کند.
    2. مسیر جنوبی از روستای وارنگه رود:
      • شرح مسیر: این مسیر از روستای وارنگه رود و ابتدای دره وارنگه رود شروع می‌شود.
      • قله فرعی آویر: ابتدا به قله فرعی آویر صعود می‌شود و سپس از آنجا مسیر به قله اصلی دونا ادامه پیدا می‌کند.
    3. مسیر غربی از طریق گردنه کندوان:
      • شرح مسیر: مسیر غربی از طریق گردنه کندوان آغاز می‌شود.
      • قله آویر: ابتدا به قله آویر صعود شده و سپس مسیر از قله آویر به قله دونا ادامه پیدا می‌کند.

    جزئیات مسیر صعود به قله‌های دونا و آویر

    توضیحات فنی مسیر صعود:

    • طول مسیر: مسیر صعود به قله‌های دونا و آویر حدود 14.9 کیلومتر است.
    • مدت پیمایش: مدت زمان تقریبی پیمایش این مسیر حدود 10 ساعت می‌باشد. این زمان ممکن است بسته به شرایط آب‌وهوایی، توان جسمانی و سرعت گروه کوهنوردی تغییر کند.

    ویژگی‌های مسیر:

    • پاکوب: مسیر صعود به‌طور کلی دارای پاکوب‌های مشخص و واضح است که به‌راحتی قابل پیگیری می‌باشند. این پاکوب‌ها به کوهنوردان کمک می‌کند تا از گم شدن در مسیر جلوگیری کنند.
    • شیب مسیر: شیب مسیر به‌طور کلی ملایم تا نسبتاً تند است. در برخی نقاط، مسیر شیب بیشتری دارد که نیازمند توجه و دقت بیشتر است. در کل، این مسیر به‌عنوان یک مسیر “ساده” طبقه‌بندی می‌شود و برای کوهنوردان با آمادگی جسمانی متوسط مناسب است.
    • سطح سختی: سطح سختی مسیر به‌طور کلی ساده است و برای کوهنوردان مبتدی و حرفه‌ای مناسب است. با این حال، شرایط جوی می‌تواند بر سختی مسیر تأثیر بگذارد.

     

    5/5 - (1 امتیاز)
    شما هم میتوانید همراه ما باشید...
    دیدگاه ...

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    بیشتر بخوانید ...